اما گاه گداري افرادي پيدا ميشن كه علاوه بر اسم، خود مصدر و معني صفات ميشن

وفاداراي
جوانمردي
عشق

نميدونم چطور، ولي هر بار با زمزمه اين صفات ناخودآگاه اسم ابوالفضل در پس زمينه ذهنم روشن ميشه.

چه كسي ديگه ميتونه اين صفات رو به اين زيبايي تعبير كنه؟

يادش بخير

تو سفر به عراق
وقتي وارد حرم مظلوم كربلا ميشي ناخودآگاه اشك از چشمت سرازير ميشه
در حرم امن حسين(ع) اشك بي واسطه پرده دري ميكنه
خجالت معني نداره
به پهناي صورت و به اندازه مظلوميت تاريخ ميتوني گريه كني و سبك بشي

اما پات كه به حرم جوانمردترين برادر ميرسه
به خدا قسم
فقط يه حس زيبا تو دلت موج ميزنه
بي اختيار خنده به لبت مياد

من كه داخل سرداب نرفتم
يعني اجازه ندادن
اما اونايي كه رفتن تعريف مي كنن كه تو سرداب حضرت كه سنگ قبر اصلي وجود داره،
آب رد ميشه
اما آب دور سنگ يه دايره درست كرده و به گرد وجود مباركش طواف ميكنه

شعبان شد و پيك عشق از راه آمد
عطر نفس بقيه الله آمد
با جلوه سجاد(ع) و ابالفضل(ع) وحسين(ع)
يك ماه و سه خورشيد در اين ماه امد